Gekroond

ik lig als de gehangene
wachtend op inzicht
zacht met gesloten ogen

mijn weerstand en ik:
een complexe relatie
tussen drang en onwil

of worden het de raven
en de gieren die komen
terwijl de nacht me lost
met een ijskoude zucht

Vorstvuur

in '92 dacht ik tegen 35 vader te zijn
wijn te drinken in een eigen huis
omringd door kinderen en bloemen

in '02 schreef ik voor de toekomst
koelde ik ambities in glazen en gelagen
en ik werd steeds groter met honger

in '22 zal ik nog leven, werken
delven in hardnekkige dromen van succes
met onveranderlijk groene ogen

tegen '32 ben ik 49 en vader
van vele boeken vol geheimen
gedagtekend per element van ongeluk

Het doek valt

Het doek is weer gevallen
de zalen zijn leeg
en de pispot loopt over

Ik hou me vast
als troost en zelfspot
in één beweging

Want wat het is bedompt hier
in deze coulissen
van verbrast talent

De kleine koningstuin

hemelsblauw was de geborgenheid
waarin mijn witte jongensrug zich kende
en zich voor het eerst rechtte

vandaag staan mijn vuisten vol
met de rode letters van de boete
en zijn mijn palmen bloedloos

maar ondanks het verlies, het wiel
dat eindeloos maalt aan het lichaam
weet ik nog steeds de weg terug
naar die argeloze einders van toen

58,933

De hemel is vandaag kobalt met witte suikerspin:
een idyllische spiegel boven een barstende stad.
Terwijl de commandanten hun centen tellen
probeer ik zorgvuldig alle leugens te zeven die ze vertellen.
"Goede moed, broeders," zeg ik, moedeloos en radeloos
want woorden lijken vruchteloos geworden
als lucht die recht uit mijn longen is gezogen;
om te ontsnappen in een hemel van kobalt.
Misschien leeft daar nog wat ijle hoop op beterschap
Misschien kan ik er leren eten van wolken
in plaats van gedwongen zijn te vechten in de hel.

Raket

Als kind lag ik in het gras 's nachts
terwijl grote mensen lachten en dronken
Ik was elders, tijdloos, ogen open
ademend tussen sterren en planeten

Alleen het heelal was ruim genoeg
voor mijn eindeloze gedachtedrift,
alleen de ruimte kon de ijlheid bevatten
van kinderlijke transcendentie

Als man lig ik in bed als gehangene
met gebogen knie, wachtend op een visioen
Het plafond is aan de lage kant
en heeft me in elkaar gevouwen als een krant

Maar als ik de ogen sluit,
dan keren de sterrennevels terug
Dan sluip ik langzaam uit mijn schulp
en beman ik weer mijn oude ruimteschip

De kooien van zeldzaam verlangen

De ene tuin is afgebrand
De andere boomgaard onder water
Hier ontsnapt geen niemand meer

Ooit had ik ogen en vingers
bezield door een veel te kleine mond
omringd door mismaakte vliegen

En er was m'n hoogstpersoonlijke porno
in herhaling op een chat

Nu is er enkel nog de nieuwsgierigheid
die ruikt aan de staven van de lelijkheid