Over 'Onklare taal'

'Onklare taal' is de verzamelnaam van diverse tekstprojecten van mijn hand. Dit is de poëzieafdeling daarvan. Hier kan je zowel de laatste nieuwe gedichten als ook een selectie van oudere gedichten vinden. De weg een beetje kwijt? Deze link brengt je terug naar de homepage van 'Onklare taal'.

Overigens kan je hier gratis mijn poëziebundels downloaden in PDF-formaat: 'Epicentrum' (2012), 'Synaeresis' (2012), 'Subductie' (2013), 'Enceladus' (2015), 'Volterra' (2017) en 'De snelheid van de duisternis' (2019). Behalve 'Synaeresis', dat één verhalend gedicht is in twee delen, bevatten de anderen telkens een 30-tal geredigeerde en zorgvuldig geselecteerde gedichten, met duiding en een nieuwe indeling. In 2020 verscheen mijn debuutroman 'Fragmentariërs'.

maandag 6 december 2021

Corrosie

het kruipt traag naar beneden door de
spouwen en de spleten, het vult de goot
steen en en de nokken van de daken, dit
bruine onbehagen dat met ons woont, wel
willend met ons vergif drinkt en danst
achter onze ruggen als wij er niet zijn.

ze zeggen dat we wel alles hebben maar
niets hoort echt bij ons, storing zit
niet meer op analoge kabels maar
in het gabazel van rattige charlatans
die ons de hele tijd volmondig gelijk geven.

lange uren glijden roemloos langs de
gevels van de buurt, tergend langzaam
rolt een patrouillewagen voorbij en zien
wij hen kijken met hun dikke varkensogen
en hun varkenspoten. alweer marcheren wij
richting werk, terwijl ons onbehagen
danst en swingt en danst en swingt 

zaterdag 9 oktober 2021

Rijst is zo hard

rijst is zo hard te vangen
door grove witte handen
vis is zacht en bleek
gefileerd als centristen
en bezonken van mijn tanden

de avonden zijn krakend
kokend in de olie die me vrolijk maakt
ik weet wat wit is en wat ik niet kan
ik wentel me met vinnen
in sufgekookt water van terrassen

tot al de tanden achterlaten
bloed en melk, dat ook uit deze borst
een maaltijd van Buurtslagers
bruingebrande worstenpraat
compleet kan kapotmaken

immers; wat is een fascist meer
dan niet eens meer proberen
maar altijd masturberen
tot heel erg magere melk

maandag 2 augustus 2021

Altior

Elke ochtend graaf ik dieper en dieper
en als vanouds kom ik de Dood weer tegen
en gaat elke droom vanzelf weer liggen

Elke avond ben ik bedekt met stof en as
van de grijze gargouilles in de krant
en de patrouilles in de bruine bermrand

86.400 seconden later keert de klok
en zit ik gewassen, in een verse onderbroek
klaar voor het goddeloze daggeweld

zondag 20 juni 2021

Antonov An-225

De standlichten hebben een gat gebrand in mijn hart
en koolstofmonoxide verstikt mijn roetfilterloze longen
Op het allergrootste podium verklein ik tot een splinter
die roerloos ligt in een poel van doodse tranen

Achter gesloten gordijnen speel ik de woedende titaan
die jaagt op vliedende ambities en succes in liefde
Mijn schaduwen zijn overal, zij lallen in elke richting
en overstemmen zelfs het gebrul van een spookstraaljager

Hijs de koorden, toon me zoals ik ben, bulkend, minimaal
een fractie van een fractie zonder voorzitter.
Mijn gezicht is verstrengeld in mijn vette vingers
en het enige geluid komt nog van de strop van de nostalgie

dinsdag 1 juni 2021

Micka

in altijd warme promenades ben ik arm
maar ik voel haar aanwezigheid in marmer,
in lusters en in luxueus leder

ik steel een paar tellen en laat haar
likken aan m'n hals als een panter
ik streel haar haar, haar vacht en tracht
haar de taal te leren van de laagte

op haar huid staan oude geboden
haar trouw aan oude goden
maar ze heeft het weer koud
en één van haar nagels is gebroken

ik geld hier enkel als scherm, als afschrift
van een altijd stijgende schuld
ik wens voor een paar kopeken meer
slechts geduld

donderdag 13 mei 2021

Waterbreker

ik ontmantel de componenten, de stembanden eerst
dan hang ik de vleugels aan een kapstok in de kast
en tenslotte maak ik de kamer kaal als een krater

twintig jaar geleden was ik een vreemde vogel
nu ben ik een rokend skelet met omineuze organen
en verzin ik onserieuze rituelen

ik breek weer met het water, ik ruik het vuur -
in de potgrond van mijn jongere jaren groeit nog hoop

maandag 12 april 2021

Anima maxima

de dromen regenen langzaam uit m'n hoofd
van chiastische liften in overvolle torens
avonden vol massa's aan de waterkant
tollend in feesten, kolkend in geweld -

en ik als hoeder van mijn broeders,
zoeker naar vlinderende geliefden die
me altijd lijken te ontsnappen in cafés
en bars en zetels en dreigende dansers

in mijn nuchterste dromen ben ik dronken
bewoon ik bouwvallen met valdeuren
en slaap ik altijd naakt. 

nu drink ik water
om mijn escheriaanse schaduwen te verliezen.
vogels volgen me in duikvlucht terwijl
de innerlijke sluizen weer langzaam
dicht gaan. maar altijd wachten de walkuren