Skaggerak

in een ander leven was ik zeeman
met in leden zout gezaaid
en elke vinger van rot touw

ik volgde het spoor van de noordster,
die allerhardste schikgodin
en was haveloos in elke haven

een vierder van verloren zeewier
was ik, licht en leer,
en in een ander leven dichter,
berichter van droom en wrak

Vor dem Gesetz

de gehoorgang kent geen einde
maar elke deur blijft dicht

door het glas bewegen diorama's
verstoken van geluid en licht

hier bedrijft men onrecht
met normaal en nu eenmaal en

zo zal het zijn. tijd verstilt -
haar ergste wapen steeds het zwijgen

Electric blue

er zijn dingen die nooit veranderen
zoals water dat langs vensters loopt
of hoe de hemel een regenjas wordt
terwijl ik er niets van begrijp.

vannacht ben ik weer totaal alleen
op die baan waar de hartslag vertraagt
en verkeersborden bij herhaling
de vinger op de lippen leggen.

ik wens misdaden te bekennen
die ik niet eens begaan heb
ik wenste dat ik geen bloed had
van elektrisch blauw.

Dagtrippers

I

de kleuren van de kamers zijn diep hier
elke gang een strand,
elke deur een doorgang
en de zee een regelmatig ritme

lichtschachten snijden door gordijnen
en bespelen elk detail

II

tweeëntwintig man tikt tegen een bal
en wij eten in stilte

op het einde is alles op
en staan de Duitsers in Brazilië -
het commentariaat uitzinnig
en wij twee lome katten

III

ik ga in en uit mijn lichaam
en lees al slapend
de tekens van mijn grootse vijand

de nacht komt los aan de naden
van dit cryptonomicon
en buiten klinken trommels van bloed en van vermaak

Lettervos

sommigen kennen de wereld door witregels
anderen door zinnen en verzen
maar detaildenkers verkiezen de kleinste eenheid
van de nauwgezette letter:

de o van ontzetting of ontsnapping
de i, op zich al interpunctie,
de u, uiteraard, in aanhef
of de c, de laatste centurion in schrift

vorm is functie en betekenis -
wat schreeft is waarheid als een grafsteen
of de leesbril voor een krant,
en zonder schreven zoeken letters
zichzelf tussen zaak en zonde.

maar in gelijk welk formaat heb ik altijd
het meeste gehad aan de a,
aanspreking en aandacht,
schildwacht en hoofdman.

Zilt

in de windlijnen van mijn gezicht
zit nog sediment van zeer
lang geleden lachen in zoute dagen
en dat is wat nu opgloeit

men maakt zich op om te dansen
te drinken met overgave,
met tamboerijnen en trommels
maken ze de kortste nacht de langste

over mijn koninkrijk ligt karmijn,
want het is feest aan het kruispunt
en ik dicht mijn ogen tot sikkels van licht
en zeg ja.

Detritus

De dag is lam geslagen, lek gelopen,
ontdaan van al zijn schaduwen:
en ik ben ontdubbeld, ik navigeer
door de ruïnes van een avond die niet valt.

Men heeft zonder mij een aanslag beraamd
en een oeuvre verramsjt, en ik verlies
verhaallijnen tussen tanden van steen.

In het dorre gras wasemt de goudslaap
en de smaak van oude asse op de tong.
Te weinig werkt nog naar behoren
en de klokken zijn gestopt met tikken.