Analoge ruis

Mijn woorden trekken de dagen recht en krom
Rondom rond blaas ik betekenis
als glas op pianotoetsen van gemoed
rondom rond de mond van mijn geliefde

Deze zinnen worden een ondiep graf,
niet definitief genoeg definitief
In de klem van het bedoelde gevoel,
gedoezeld in het stokken van de spraak

Ik hou van je, ik voel, beweeg,
ben meer dan lichaam en geest
en geen letter kan dit leven bevatten
en toch weert het me niet van het proberen.

Nest

Uur na uur maken we deze boom
onze boom bewoonbaar;
met warm geritsel en getik,
takken die omhelzen.

In geheimschrift schrijven wij
in codetaal een verhaal
op elkaars armen en gezicht.
In groeven groeit weer iets
wat met maar vijf letters
een korte naam gekregen heeft.

Hier komt de wereld niet
haar waanzin uitstorten over ons.
Hier zitten we tak aan tak,
slechts oprecht te zingen
zonder de minste notenleer.

Zelzate, Langerbrugge

De grijze havens en torens
met nachtlichten in neon en tl
liggen als ruimteschepen
aangemeerd in dokken

Auto's zweven over donker wegdek
eenzame piloten in de avond
die loopt van noord naar zuid

Ook in de diepe uren
brengen lage boten bulk,
kolken rookwolken omhoog
en wordt staal gesmolten

Dit is wat de mens kan:
het wiel heruitvinden
middernacht verhelderen,
en verwondering verwekken

Optica

tijd is verlost van haar wijzers
en jij en ik drijvend,
lichtend in glas en optica.

plechtig zeg ik dit niet
te gaan vergeten, dit moment
vast te leggen voor echt

je kijkt me aan door rook
over de rand van het glas
en ik drink doorzichtige wolken,
zeer voorzichtig

Daesh

Ergens in de droge akker
liggen lijken zij aan zij
geschiedenis te zijn.

De resten van het doodsbuffet
zijn gescheurd textiel
een gouden tand
een gapende wonde
tussen de benen

Dit zijn de resultaten
van het vale zieden
van ware zeloten.

En dit moet wel het droefste zijn:
die ongedanste laatste dans,
die gedachte die vast zat
tussen twee stembanden
en het maanzand
dat hun haren streelde.

Eutropia

I

als een geiser in slow motion
brandde de vloer in het verleden -
schroeide de rook de toekomst
bijna dicht als nagels.

II

hier heerst warmte
in de rondingen en kamers,
de glazen en de aders
en de handen rond de bedrand.

III

de oranje zon boven beken
in Zeeuws-Vlaanderen
legt haar vingers delicaat
over de mooiste tabula rasa

Aurinia

ze tast mijn bedrading af
en ligt dan roerloos in mijn bedding
ik als boot en bootsman,
beladen met droom
en goudkoorts.

zij is ook dit: vraagteken
vermomd als uitroepteken

vreemd hoe ze de foto vormt
van oud verlangen
vreemd hoe mijn armen hangen
en tongen stijgen als slangen.