Over 'Onklare taal'

'Onklare taal' is de verzamelnaam van diverse tekstprojecten van mijn hand. Dit is de poëzieafdeling daarvan. Hier kan je zowel de laatste nieuwe gedichten als ook een selectie van oudere gedichten vinden. Overigens kan je mijn poëziebundels downloaden in PDF-formaat als je Patron wordt: 'Epicentrum' (2012), 'Synaeresis' (2012), 'Subductie' (2013), 'Enceladus' (2015), 'Volterra' (2017), 'De snelheid van de duisternis' (2019), 'Indiscrete wiskunde' (2021) en 'Chicxulub' (2024). Behalve 'Synaeresis', dat één verhalend gedicht is in twee delen, bevatten de anderen telkens een 30-tal geredigeerde en zorgvuldig geselecteerde gedichten, met duiding en een nieuwe indeling. De weg een beetje kwijt? Mijn eigenlijke website, die ook 'Onklare taal' heet, verwelkomt je.

zaterdag 10 september 2022

Verordening

Wij hebben helaas uw schrijven ontvangen
Uw aflijvige rente is verbeurd verklaard
en u betaalt omdat het kan
U heeft een penale boete
U zit in het debielste percentiel
U bent weerhouden 
omdat u een dom gezicht hebt
U mag niet langs Start
U hebt nul volgers op Instagram
Krachtens koninklijk decreet per kerende post
bent u niet langer een mens
De darm der wet heeft u gesorteerd
(ten derden male kwam Christus te vallen)
Het jongste gericht is gepersonaliseerd
en afgestemd op onze vermolmde radio's
Wij verheugen ons in uw overlijden
('s Nachts komen we uw vingers breken
één voor één)
Met de diepste minachting 

dinsdag 6 september 2022

Zomerspelen

Het voordeel aan de hitte is de stilte
Geen steen beweegt, geen motor tikt
De vergadering gaat niet meer door
Zelfs mijn aanwezigheid is niet vereist

Tijd is slechts een zonderling gegeven
- een stapel los geschudde speelkaarten
Vandaag het gewaad van de hiërofant
En morgen hang ik ondersteboven aan een boom

zondag 3 juli 2022

Vaart

Ik sluit terug aan bij mijn oude verhalen
in deze straten weet ik waar het wegdek golft
en hoe de bladeren vallen van de platanen

Langs de zwarte kanalen liggen nu kilometers fietspaden
maar de grauwe wijken ernaast zijn niet geweken:
mijn geest is geen plaats voor gentrificatie

Er bromt een baslijn uit mijn fiets
en ik denk aan verlichting na de balzaal,
het swingen en het nazingen in de oren

In de stad heb ik al twee keer rond de maan gereisd
en overal onwetend verstekelingen opgepikt,
gedachten die gegist zijn tot geschiedenis -
études van straatlampen en gehavende façades 

dinsdag 14 juni 2022

Nieuwe industrieën

1

Hier stonden pompende fabrieken -
mythische titanen met aristocratische namen:
de Midas van het roet, de Rheia van het roest.
Noeste arbeid voedde hun monsterlijke monden
met kolen voor verkoolde goden

2

Hier was grijs beton en hing beige behang,
met hun eigen stank van plastic
en geel-gerookte bureautafels in vale lampen.
De jaren '70, maar dan voor eeuwig,
een parking waar het steeds weer regent.

Achter vezelhouten gordijnen zaten oude mannen
in grijze pakken. Zij telden hun winsten,
zij telexten hun maîtresses in tijgerprints
en faxten met welwillende ministers.
De vakbonden kregen van hetzelfde vilt een laken.

3

Nieuwe industrieën zijn licht,
je kan er zelfs naar fietsen
en op de diensten is er soja en granola
Het werk is er digitaal
de uitbuiting vanouds organisch.

Vandaag kan je uit grote ramen
de eindeloosheid in staren:
de heet-blauwe hemel hangt hoog
over die schone dorre nuchterheid
van onze zelfgebouwde woestijnen.

Het gehoor is hier beleefd
en de stemmen zijn hier discreet
maar ik weet: diep in de kern
huist nog exact dezelfde duivel

vrijdag 6 mei 2022

Helicon

Ik heb alle talen het zwijgen opgelegd om mijn herinneringen te verkleinen
tot ze kunnen verdwijnen als een pixel in de prullenbak
Ik heb een geheimschrift uitgevonden en heruitgevonden om waarheid
te schiften door een zelfgemaakte zeef - en het helpt niet
Als een treurige nar in trainingsbroek zit ik in de zetel
als een voedselpakket gedropt in de woestijn, als wijn verdroogd
ergens op een plank.
Ik heb de hemellichamen allemaal benoemd en kon toch niet slapen
Stipt op tijd ben ik overal verschenen bij niemand in het bijzonder
Echo's van brein tot bot en van huid tot haar blijven reiken
naar een conclusie die nooit meer komt, een soort algoritme
weer zelfs het internet geen blijf mee weet.
Mijn middagdromen zijn steeds doorrookt, doordrongen van zomers
zonder jou: het brons dat eens m'n borst deed smelten.

woensdag 20 april 2022

XTN

Ze breekt al mijn regels
- en dan zichzelf, terwijl ze wijn drinkt
uit mijn hoofd weet ik dat
ook al delen we geen bed

Ik schrijf regels vol onzin
wichel de vogels de roede
op zoek naar die ene glimlach
als de meest perverse bouwmeester die er is

In lakens verdraaid probeer
ik haar dubbele adem te horen
van wat niet is dat ooit kan komen
Hoop tegen hoop dat ze terugkomt

vrijdag 8 april 2022

Analoge nachten

Als realiteit een droom wordt:
ik ben doortastend, een meesterpianist
van sonata's vol van satanisch innuendo
zij lokken de nachtbijen rank bijeen
rond de warmte van mijn zoemende toetsen

Als de droom de droom blijft:
de toehoorsters zijn verdampt bij daglicht
en alweer blijf ik uitgeput achter
met het vege lijf alleen

Als een droom weer in zichzelf cirkelt
bid ik om door jou verlost te worden,
wat ongehoord is

Mocht mijn droom neerslaan in je realiteit,
dan zal het nog dagenlang regenen