Gordiaan

Soms komen de knopen los
Met een zucht slaat de machine
een lagere versnelling aan.

Soms is een plein een zee
Een trap een dok
en ben ik maar visser

Nu en dan is nabij zijn
voor morgen al gevoeld
nog voor het plaatsvindt

Larkin

Uit beide kamers komt het nieuws
met één seconde verschil
of ligt het soms aan m'n oren?
De lift komt naar beneden
en dan stijg ik langs muren.
Het is zes uur: geen tijd
om goden te baren tussen
de potscherven van de werkdag.
Ergens sist een pan vlees,
vloekt een huisvader vulgair
en ik ontlaad mijn boodschappen.

Volta

je hebt hier eigenlijk niet de juiste woorden voor.
het zijn er altijd veel te veel of ze vallen
verkeerd neer. of ze komen eruit alsof het niet
je stem is, niet mijn stem die spreekt, maar
een ongehoorzame vertaler.

en toch probeer ik tegen cynisch weten in,
toch zoek ik nog hoe je dat alweer zegt zonder
het bijzonder te laten klinken. iets simpel als
je hebt een leuke lach, je bent zacht
ondanks je kennis van pijn en spijt -

en zo hoop ik is duidelijk dat ik jou even fijn vind
als dat ik sonnetten liefst zie opbranden in benzine.

Augustus

er begint goud te komen in de hemel
en rood in de ogen tegen
de ochtend nadat de nacht
een paar bladzijden opschoof
door woorden te blazen tot glazen
die nog gevuld moesten worden.

in dit huis klinkt nu gelach
als ijsblokjes in soda
of het omzichtig trippelen
van een kat over parket.

augustus rekt zich uit, ont-
sluierd en zorgeloos, altijd
weer een einde maar steeds
meer een begin.

Lethe

Alle stappen die we zetten worden vergeten
De muren die we beschilderen vervellen
en het pleister pelt weg van het plafond

Het weten wordt weggeslepen, dag na dag
na dag na nacht,
en daarna verzinnen we iets nieuws

We dansen om de restanten van gisteren
gedestilleerd tot pilvorm
en ontdoen ons van de toekomst

Anattā

er is geen zelf -
ook niet wat je zegt.
er is wel zout,
kristal en glitters,
de kralen waar
ze mee verleiden.
tot ik uitgezaaid
hang in bars en glas,
tot enkel het hart
nog moed durft tonen.
dan zijn melanomen
onze constellaties
en ons samen ademen
een nachtelijk gedraaf
langs dreven en kanalen.

Vont

dit is je naam, dit is
wat ze zeggen, het bed
waar ze je in leggen,
de vlaggen die je dient
en de verhalen die ze
over je vertellen.

het is goed dat ze er zijn
voor ons allemaal,
de prikdraden, de grenzen,
de wolfsklemmen, de woorden
van je bazen en je beulen

het is goed om enkel het heden
te hoeven kennen, en om
het verleden op een postzegel
af te beelden in twee kleuren.

dit is nu jouw naam,
die staat op je contract,
je ticket van de supermarkt,
je belastingbrief en je
lidmaatschap van de gemeenschap

het is goed dat dit
jouw naam is, jouw steen,
jouw ketting die de onze
nader komt, onze waarheid,
voortschrijdend door blinde aarde
immer voorwaarts