het wordt spoedig weer nat en koud
(hoeveel tol moet nog betaald worden
voor een wak in je glasnost?)
ja - ik ben bereid tot de prijs
om de vreemde mond tot monding te maken
en aan te tonen dat baren en baaien
niet schrikbarend zijn
indien leesbaar op een kapiteinskompas
Over 'Onklare taal'
'Onklare taal' is de verzamelnaam van diverse tekstprojecten van mijn hand. Dit is de poëzieafdeling daarvan. Hier kan je zowel de laatste nieuwe gedichten als ook een selectie van oudere gedichten vinden. Overigens kan je mijn poëziebundels downloaden in PDF-formaat als je Patron wordt: 'Epicentrum' (2012), 'Synaeresis' (2012), 'Subductie' (2013), 'Enceladus' (2015), 'Volterra' (2017), 'De snelheid van de duisternis' (2019), 'Indiscrete wiskunde' (2021) en 'Chicxulub' (2024). Behalve 'Synaeresis', dat één verhalend gedicht is in twee delen, bevatten de anderen telkens een 30-tal geredigeerde en zorgvuldig geselecteerde gedichten, met duiding en een nieuwe indeling. De weg een beetje kwijt? Mijn eigenlijke website, die ook 'Onklare taal' heet, verwelkomt je.
donderdag 14 oktober 2010
woensdag 6 oktober 2010
Caecus
In het einde herkende ik het begin van hand
tot vingers gesponnen draden van de Moirai,
hoe motieven in laag licht pas tot leven kwamen
van hals tot onderrug in de spinwaan
Nu we ouder waren, en onze eindes aangelengd hadden
tot een begin met nagels en naalden
moest ik nog beginnen aan de afdaling
door straten van grijs tapijt, langs haar,
langs de leden en verhalen van vroeger
tot vingers gesponnen draden van de Moirai,
hoe motieven in laag licht pas tot leven kwamen
van hals tot onderrug in de spinwaan
Nu we ouder waren, en onze eindes aangelengd hadden
tot een begin met nagels en naalden
moest ik nog beginnen aan de afdaling
door straten van grijs tapijt, langs haar,
langs de leden en verhalen van vroeger
dinsdag 5 oktober 2010
Intijging
(met dank aan F.V. om me te dwingen tot het schrijven van dit gedicht)
De stijgbeugel van het haatbedrijf,
de narthex, doopvont van het ledigloze glas
dat geen adem noch tong smaakt
noch taal of huig, tilt de eed in zadels
van honderdduizend hondenhuiden
En nee, ik hef geen glas op zonder je naam
ooit te noemen
De stijgbeugel van het haatbedrijf,
de narthex, doopvont van het ledigloze glas
dat geen adem noch tong smaakt
noch taal of huig, tilt de eed in zadels
van honderdduizend hondenhuiden
En nee, ik hef geen glas op zonder je naam
ooit te noemen
maandag 20 september 2010
Retrograd
door ongedane zaken
dubbelzijdig te kerven aan de binnenkant
kantelt het beeld en de poort binnenin
van buitenaf
de ware gevangene is vastbesloten tot
warme bekentenissen, maar zal erover waken
dat het allemaal onleesbare leugens lijken
dubbelzijdig te kerven aan de binnenkant
kantelt het beeld en de poort binnenin
van buitenaf
de ware gevangene is vastbesloten tot
warme bekentenissen, maar zal erover waken
dat het allemaal onleesbare leugens lijken
woensdag 15 september 2010
Upādāna
zonder richting maar overal, onscherp
in vele vormen van de getallen en
de rijen en de
structuren
zo vormt, omgeeft, voedt ons zonder
misrekening of miskenning
met de muziek van de vele getallen
in variatie en herhaling, vorm
functie en structuur
en geeft me warmte met
of zonder onberispelijke omschrijvingen
als uitgebreide ruimte 01
0110100
1110010111
001
in vele vormen van de getallen en
de rijen en de
structuren
zo vormt, omgeeft, voedt ons zonder
misrekening of miskenning
met de muziek van de vele getallen
in variatie en herhaling, vorm
functie en structuur
en geeft me warmte met
of zonder onberispelijke omschrijvingen
als uitgebreide ruimte 01
0110100
1110010111
001
dinsdag 31 augustus 2010
Augur
wat regeert in vogelvlucht over onverharde wegen -
de wichelaar trekt zijn banen van hem tot hen
en wij,
wij kerven met stappen door cirkels van man tot man
wij praten en verzoenen ons met de gedachte
dat het soms de aarde is die zingt
en de vogels die in taaiheid moeten zwijgen
de wichelaar trekt zijn banen van hem tot hen
en wij,
wij kerven met stappen door cirkels van man tot man
wij praten en verzoenen ons met de gedachte
dat het soms de aarde is die zingt
en de vogels die in taaiheid moeten zwijgen
maandag 16 augustus 2010
Ontschilde onwaarheden
in straat en de wijngaard
biedt men waarheden aan
over de stand van man en maan
maar ik stap en tast,
bloed likt het blad, de hand
herkent de geur van klei
en gekasseide herinneringen
en ik snap dat
de schil van droog fruit
nog niet de dood is van het verleden
maar een verhaal dat ik inkleur
met eigen hand, met lavend bloed
en ruisende honger
biedt men waarheden aan
over de stand van man en maan
maar ik stap en tast,
bloed likt het blad, de hand
herkent de geur van klei
en gekasseide herinneringen
en ik snap dat
de schil van droog fruit
nog niet de dood is van het verleden
maar een verhaal dat ik inkleur
met eigen hand, met lavend bloed
en ruisende honger
Abonneren op:
Reacties (Atom)