Desondanks

je bent niet langer bang voor de angst

je leden zijn dienstweigeraars geworden

- merkwaardig, deze schemerlamheid,

maar bedenk: ook deze stand zorgt niet

voor de zo broodnodige stilte

daarom:

je zal leren houden van de necrose

als kersen zwart worden en kerstmis

een spektakel wordt van vette eenzaamheid.

en ook:

je likt je eigen wonden als bezwering

wie had ook beweerd dat je van jezelf moest houden

want het is niet te houden, te harden

dat je geen woord kan loochenen

van hoe zacht je eigenlijk wil zijn

Magellan

Op elk radiostation klinkt dezelfde marsmuziek
Al zingend dendert de keure des lands de afgrond in,
de fleur van onze jeugd is rot nog voor die ontbolstert.
Maar ik heb ritme in de heupen, ik kan nog
bescherming bieden aan wie een slaapplek zoekt

Ook tijdens een orgie van verkeerde meningen
is zwijgen simpelweg geen optie
Ik leg zacht de hand op alle frequenties en
zet de zeilen bij naar ingebeelde kleine eilanden
waar mijn rauwe liefde nog kan overleven.

Eoceen

Met m'n herinneringen in het kielzog
trek ik voren door de straten en rivieren.
De stadshemel is een onbereikbaar bed.
Geen vogel cirkelt boven de blokken
Geen motor jaagt brigades aan
Ik ben in communie met onzichtbare stenen

Geletterde mensen

de meeste mensen hebben liever geen pijn
de meeste mensen zijn als poezen achter een gordijn,
maar je ziet hun staart
ik begrijp het; er is zo veel dat we moeten
we moeten weer onder het mes
we moeten een versnelling hoger
beleefd zijn tegen de landvoogd
en de meneer pastoors van Twitter

het is hier diarree met vrije uitloop:
het zijn Chinezen met hun 5G
het zijn Marokkaanse kemphanen
het zijn die domme wijven
en zeker niet wijzelf en wie we dienen
liever de leugen leven
dan leven met die holte waar
het mededogen had moeten zitten

heden boekverbranding, aantal deelnemers: 0
morgen: een charmante kermisklabak
komt bij de krant op koffie met gebak

Ruiter

Ik bundel mijn krachten
ik drijf
ik draaf langs zonnige lanen -
Dit seizoen is drachtig
van wijn en wijwater en
wanhoop op het politiecommissariaat
De staat lekt aan alle kanten
fascisten uit de deuren en vensters
Lang duurt het niet meer
ik schenk bij en slaap
ik ontwaak in een nat Brussel
regen dan weer neer in Gent
Mijn krachten blijven niet gespaard

De namen van de dagen

Hard
een dag van grote zwarte priesters
gestolen discipline en gedachten
die éénvormig trappen op en af gaan
het medicijn van de arbeid

Vormloos
dag voor een naamloze soetra
een gekend verlangen als strelen
over de kleinste haartjes van het kleinste dier
het dierbaarste in een vinger
hoed van een gemaskerde minnares

Langschip
een dag voor kameraden in zichzelf
vermeerderende kamers, fractalen in vriendschap.
een dag van draden en meanderen,
dadendrang

Dis
een dag van de papieren golem
een dag achtervolgd worden door een reumatische dode tante
uren achterover op je gezicht vallen
een disconnectie, een wervel
die altijd verschuift in de verkeerde richting

Correctie
de tao duizend keer vermalen
tot van de dag alleen de tao overblijft

Federer
alles in moderatie behalve uitmuntendheid.
de dag als concept en als praktijk,
levenskunst in beweging
geen sentiment maar wel gevoel -
het uitgevonden kookvuur, stoom
en vele geesten in carrosserieën van carboniet

Leisteen
de dag in praktische kleren
die zet het vuilnis buiten, maakt soep
en grilt groenten.
het is uit deze handen
dat ik het stof klop tot het licht wordt.

Subnova

Een kosmische grap waar niemand om moet lachen:
komt God bij de dokter

Wij wachten geduldig tot iemand bloed prikt
of de draadjes uit de hechting haalt.
Ik voel slechts de behoefte aan de draadjes
te binden tot een strik als in een bom.

Wij zitten in zetels en op tafelbladen
Stofzuigerlongen gevuld met nutteloze kennis,
een rozenkrans voor liminale demonen
en hun litigerende legioenen microben.
En ik sla mijn hoofd door de televisie
om deel te nemen aan een talkshow met de kosmos.

Ik verf een vlinder in gebarentaal
en bind een voetzoeker aan zijn staart, en wij
betekenen niets zonder het knetteren
van ketterse beelden.

Digitaal en analoog
ruist er een God door onze constellaties

In tussentijd is het toch weer wachten
op een verkwikkende pil in droge vershoudfolie