De handlangers van Pruisen

Op Brusselse bussen klit samen het stille gependelte
gestold in koffiekleurige dromen
Het zijn slechts kinderen en zotten die praten in het onklare
Strooizout spat weg langs fout gespelde haltes

In de krant staan weer afschuwelijke namen van rechtse politici
Verbitten, Onghena, Zwendelaer, Verkrachtert,
dolmen-dansers met dolken, eters van paardenvlees
Cartoons op de laatste palimpsest van inkten kul

Opent zich toch de mozaïekmuil van Dante's metro
met delen van daklozen, doelloos liggend als partituren voor Permeke
Het gependelte zwemt langs muren en buizen
wegbereiders van wassen dagen
mismeesteraars in dove banen

Het hoogste bureau

men lauwert een man,
een despoot met scherpe varkensogen, roze
van das en grijs van maatpak

als hoofdmongool heeft hij de beste yurt
en de langste wagen met een span van
wel tweehonderd paarden

een khan van pudding en rekenwerk.
hij en zijn krijtheren beschikken over
leven en dood van de grootste gemene deler

men lauwert hem. hij zingt de Vlaamse leeuw,
bolvormige viriliteit
hij eet graag oesters -
dat komt nog in de boeken

Adaptatie

het filmscript opent aan de balie hoe
hoe kan ik u helpen
ik ben gewond
was het een auto-ongeval
auto-asfyxiatie?
kan u dat herhalen, herladen
man is z'n eigen marionet, hij kan
niet zichzelf uit een moeras sleuren
maar vindt altijd wel een tak
om aan te hangen als curieus fruit;
feit -
bij de dood verliest men zaad

tweede akte, het bureau
we're all in this together
we boeken hartige resultaten
in het centrum van de dag, iets, ergens
inmiddels vervliegt als pollen.
dat moeten wel witte bloedcellen zijn
schreeuw wat in m'n oor:
turnover of the dead
margins of a life not lived
language shapes nothing but shit en ik
ben de opgerookte sigaar in de regen
futureproof your prejudice,
bel ons nog vandaag

derde deel,
I danced with the Triffidils and all I got
was a dumb ironic t-shirt
de wereld is met blindheid geslagen
we maken gewag van een processie van wagens,
een defilé van fileleed, mens wat ben je
het allerlelijkste van de taal van Vondel:
zeuven schellen zeemvel, heus
kreeg ik maar een handjob van een Indische godin
geen mens die het zou geloven, doof
want er is niks dat moet beluisterd worden, ruis,
plankton aller golflengtes, ook wel krill
klittenband
vlug, vernauw de ontvanger, adem rustig, knars de tanden
rij als een dolleman

vierde bedrijf, entre les murs
nous sommes tous des nuls
man komt op voor kleinere man en
ranselt thuis zijn vrouw af (lachband,
klaphand) maar ja
It don't mean a thing if you ain't got that sting
grappig om al de verkeerde redenen en zo, zo,
belanden we in bed,
gedekt, opgemaakt
als tafel met plastic bestek,
doen we de deling

narratologisch gezien vierde vijfde
langzaamaan het einde, kiezen we een fade-out,
het kleinste strijkkwartet ter wereld of
wordt het toch een
cumshot.
wij vroegen aan duizend Vlamingen
waarom huilt u zichzelf in slaap

74 mensen vinden dit leuk

Exits / Exist

zevenduizend treden worden bestegen
en nog volgen er trappen en hallen

de muren hangen zwaar, hier,
als grijze wolken van spijt, en
de deuren zijn 's nachts nog
uit hun hengsels gelicht

dit leek ooit een vakantie-oord
maar de foto's waren mooier -
ik kan me nog niet neerleggen
noch weerkeren naar beneden

(is het ok als nooit gezegd wordt
wat het betekent, dat wat geplaatst wordt
buiten de haakjes?)

mg

zie je als ik de stemmen binnenin
niet meer wil vinden, dan drink ik
hard en ken ik geen genade.

het zit zo dat ik zit, bezwaard,
met de grove handen in de schoot,
ingekeerd in cirkels van stilte.

voorwaar, elk geneesmiddel is gif,
elke oogopslag is een boodschap
in een fles, een aanslag op de tong

Cyprus

het is kunst om te kunnen ademen
zonder oordelen, te zien
aan anderen wat aan ons ontbreekt.

we zijn allen figuurlijk gesproken,
gezeten rond diepe tafels, waar
wie zoekt, onscherp spreekt.

het is kunst, niet zijn evenknie
te laten verrijzen in waterspiegels,
maar de contouren te laten vervloeien

-

de weken hebben me uitgespoeld, door elkaar gewaaid,
van zanderige pieken tot dalen van teer
maar ik heb gezwegen en gekeken, geluisterd en gezwoegd.
ik sprong over kliffen en kammen.

nu lig ik als een ster met vijf punten,
zonder nood aan uitleg, les noch lering -
alleen de kering van de wind, het zicht op eindeloos,
eindeloos