Ik herinner me dat deel van de stad
als gekleed in geleende jaren
Wij zaten in kinderloze kamers met cola
bij die kindse onmoeder van mijn vader
en haar echtgenoot, een oliebol
Zij hadden sierborden, een serre en een
tv als steen der glitterwijzen
Ik dacht toen aan bladeren en boenwas
Ik wist niets van de toekomst
omdat wij samen ademden in verschillende verledens
Over 'Onklare taal'
'Onklare taal' is de verzamelnaam van diverse tekstprojecten van mijn hand. Dit is de poëzieafdeling daarvan. Hier kan je zowel de laatste nieuwe gedichten als ook een selectie van oudere gedichten vinden. Overigens kan je mijn poëziebundels downloaden in PDF-formaat als je Patron wordt: 'Epicentrum' (2012), 'Synaeresis' (2012), 'Subductie' (2013), 'Enceladus' (2015), 'Volterra' (2017), 'De snelheid van de duisternis' (2019), 'Indiscrete wiskunde' (2021) en 'Chicxulub' (2024). Behalve 'Synaeresis', dat één verhalend gedicht is in twee delen, bevatten de anderen telkens een 30-tal geredigeerde en zorgvuldig geselecteerde gedichten, met duiding en een nieuwe indeling. De weg een beetje kwijt? Mijn eigenlijke website, die ook 'Onklare taal' heet, verwelkomt je.
woensdag 15 december 2010
maandag 13 december 2010
Zes dagen
zes dagen onweer en zonneslag in de stad
zes keer vierentwintig gestolen uren
in geuren van banden, zonnestenen en zwarten
zes dagen van versleten schoenzolen
zes keer buiten roken bij brede auto's
één keer terugspoelen naar de smaak van VHS
één moment Amerika, weids en etend
- een idee van torens en hypnose
zes keer vierentwintig gestolen uren
in geuren van banden, zonnestenen en zwarten
zes dagen van versleten schoenzolen
zes keer buiten roken bij brede auto's
één keer terugspoelen naar de smaak van VHS
één moment Amerika, weids en etend
- een idee van torens en hypnose
zondag 21 november 2010
Ljubljana
elke gebottelde les heb ik geleerd
en gebroken over 1001 dagen
om het schreeuwen van stenen te dempen
of meer te dragen dan denkbaar geacht
wij zijn verenigd
in volkomen ondoorzichtigheid
en toch is de afdronk altijd
vloekende lust, vechtend bloed,
een volledig leger van één man
en gebroken over 1001 dagen
om het schreeuwen van stenen te dempen
of meer te dragen dan denkbaar geacht
wij zijn verenigd
in volkomen ondoorzichtigheid
en toch is de afdronk altijd
vloekende lust, vechtend bloed,
een volledig leger van één man
zaterdag 13 november 2010
Zuiderhaard
met handlangers van oker en schemerrood
vormt zij vraagtekens in vingers en lippen
het is noodzakelijk een vaag portret,
een sfumato zonder omkadering,
een herhaling van vonken en vlechten
die de late uren ontsmelten van nacht
tot dag, tot nacht
vormt zij vraagtekens in vingers en lippen
het is noodzakelijk een vaag portret,
een sfumato zonder omkadering,
een herhaling van vonken en vlechten
die de late uren ontsmelten van nacht
tot dag, tot nacht
donderdag 14 oktober 2010
Северный полюс
het wordt spoedig weer nat en koud
(hoeveel tol moet nog betaald worden
voor een wak in je glasnost?)
ja - ik ben bereid tot de prijs
om de vreemde mond tot monding te maken
en aan te tonen dat baren en baaien
niet schrikbarend zijn
indien leesbaar op een kapiteinskompas
(hoeveel tol moet nog betaald worden
voor een wak in je glasnost?)
ja - ik ben bereid tot de prijs
om de vreemde mond tot monding te maken
en aan te tonen dat baren en baaien
niet schrikbarend zijn
indien leesbaar op een kapiteinskompas
woensdag 6 oktober 2010
Caecus
In het einde herkende ik het begin van hand
tot vingers gesponnen draden van de Moirai,
hoe motieven in laag licht pas tot leven kwamen
van hals tot onderrug in de spinwaan
Nu we ouder waren, en onze eindes aangelengd hadden
tot een begin met nagels en naalden
moest ik nog beginnen aan de afdaling
door straten van grijs tapijt, langs haar,
langs de leden en verhalen van vroeger
tot vingers gesponnen draden van de Moirai,
hoe motieven in laag licht pas tot leven kwamen
van hals tot onderrug in de spinwaan
Nu we ouder waren, en onze eindes aangelengd hadden
tot een begin met nagels en naalden
moest ik nog beginnen aan de afdaling
door straten van grijs tapijt, langs haar,
langs de leden en verhalen van vroeger
dinsdag 5 oktober 2010
Intijging
(met dank aan F.V. om me te dwingen tot het schrijven van dit gedicht)
De stijgbeugel van het haatbedrijf,
de narthex, doopvont van het ledigloze glas
dat geen adem noch tong smaakt
noch taal of huig, tilt de eed in zadels
van honderdduizend hondenhuiden
En nee, ik hef geen glas op zonder je naam
ooit te noemen
De stijgbeugel van het haatbedrijf,
de narthex, doopvont van het ledigloze glas
dat geen adem noch tong smaakt
noch taal of huig, tilt de eed in zadels
van honderdduizend hondenhuiden
En nee, ik hef geen glas op zonder je naam
ooit te noemen
Abonneren op:
Posts (Atom)