Over 'Onklare taal'

'Onklare taal' is de verzamelnaam van diverse tekstprojecten van mijn hand. Dit is de poëzieafdeling daarvan. Hier kan je zowel de laatste nieuwe gedichten als ook een selectie van oudere gedichten vinden. De weg een beetje kwijt? Deze link brengt je terug naar de homepage van 'Onklare taal'.

Overigens kan je hier gratis mijn poëziebundels downloaden in PDF-formaat: 'Epicentrum' (2012), 'Synaeresis' (2012), 'Subductie' (2013), 'Enceladus' (2015) en 'Volterra' (2017). Behalve 'Synaeresis', dat één verhalend gedicht is in twee delen, bevatten de anderen telkens een 30-tal geredigeerde en zorgvuldig geselecteerde gedichten, met duiding en een nieuwe indeling.

dinsdag 26 maart 2019

Holle tanden

De tijden van het harde vlees en de weke botten
zijn weer aangebroken: ik lijk te bestaan uit
wormen, hoe veel witte woorden ik ook spreek.

Ik ben mobiel, glij langzaam onder tafel door
tot rug en heupen zich krakend in elkaar boren,
en zich laven aan nog onontdekte paren lippen.

Terzines rijzen op uit natte stegen van zilver
en vanzelf neemt de demon bezit van mijn leden.

Er is nooit iets dat ik niet aan mezelf te danken heb.
Geen distichon is ooit meer dan een kale echo.

maandag 4 maart 2019

Temperatuur

we bekeken het plafond, ontweken
mensenmassa's op de plek die
me wellicht gebaard had -
nu wit als een bange westerling
die zich baadt in brak water

ik vond de verkeerde woorden,
dipte mes en vork in te grote borden

mijn stad was zeker groots
en de tafels en stoelen doorbakken
maar m'n tong was lam en leeg
terwijl ik wou zeggen "het wordt beter"
en ik slechts warmte wilde delen

nadien spilde ik vergiftigd bloed
en spelde ik lamme letters
vloekend op mezelf

dinsdag 26 februari 2019

Tokamak

woorden buigen zich tot een torus
of keren zich in gebroken cirkels
tot denkers hen herleiden tot atomen.

men weeft vreemde texturen
om hen nadien uit te spuwen
want enkel puree is eeuwig

tand en kaakbeen smelten samen
tot een vreugdeloze hamer
die steeds hetzelfde aambeeld slaat.

vrijdag 15 februari 2019

Fotonvogel

ik lig te bed, door het raam de gouden zon
ik draai me om, grijp het venster van
mijn zwarte zon, sleutels tot de wereld

hier zijn geen nieuwe berichten.
ik strek me uit in gefilterd licht,
ik zie de kerosinestaart van een vliegtuig

de benedenbuur heeft een vogel gekocht
en ik voel me in zijn kooi gevangen,
doelloos zoekend tussen twee zonnen

maandag 11 februari 2019

Tethys

De zee is een algoritme uit de oertijd
en alles wat we doen is dat herhalen
in onze golven en stralen, onze
platgeslagen stranden en harde oevers

Het zout lekt binnen in het huis
en wij heten het welkom

De muren hebben hier ogen en oren,
de vloeren splijten open en
ergens wordt er een gat geboord
in ons spijtig weke vlees

Jaren later spoelen we weer aan,
miniaturen in kleine groene flessen
volgens de wiskunde van het water,
onze onontkoombaar gedeelde moedertaal

donderdag 31 januari 2019

Gekroond

ik lig als de gehangene
wachtend op inzicht
zacht met gesloten ogen

mijn weerstand en ik:
een complexe relatie
tussen drang en onwil

of worden het de raven
en de gieren die komen
terwijl de nacht me lost
met een ijskoude zucht

donderdag 24 januari 2019

Vorstvuur

in '92 dacht ik tegen 35 vader te zijn
wijn te drinken in een eigen huis
omringd door kinderen en bloemen

in '02 schreef ik voor de toekomst
koelde ik ambities in glazen en gelagen
en ik werd steeds groter met honger

in '22 zal ik nog leven, werken
delven in hardnekkige dromen van succes
met onveranderlijk groene ogen

tegen '32 ben ik 49 en vader
van vele boeken vol geheimen
gedagtekend per element van ongeluk