Over 'Onklare taal'

'Onklare taal' is de verzamelnaam van diverse tekstprojecten van mijn hand. Dit is de poëzieafdeling daarvan. Hier kan je zowel de laatste nieuwe gedichten als ook een selectie van oudere gedichten vinden. De weg een beetje kwijt? Deze link brengt je terug naar de homepage van 'Onklare taal'.

Overigens kan je hier gratis mijn poëziebundels downloaden in PDF-formaat: 'Epicentrum' (2012), 'Synaeresis' (2012), 'Subductie' (2013), 'Enceladus' (2015) en 'Volterra' (2017). Behalve 'Synaeresis', dat één verhalend gedicht is in twee delen, bevatten de anderen telkens een 30-tal geredigeerde en zorgvuldig geselecteerde gedichten, met duiding en een nieuwe indeling.

dinsdag 27 december 2011

Aan tafel

hamer breekt slot, de naalden vallen
waar ze willen vallen
papier wordt week in wijn, (voornemens
bijeengeschraapt op de rand van het bord)
gedachten staan los, open en nu
zonder deflectie en geen mens die
vermoedt wat een verandering een feest
voor doden en plenging voor zondes
zonder willen iets teweegbrengt
ik schud aan het zoutvat
en lik mijn handpalm, hamer van het hoofd
en denk: wijn is beter zonder weten

donderdag 15 december 2011

Heimdalls concerto voor drie blazers en een piccolo

de wereld krimpt en kraakt, leiders schrijven brieven
aan elkaar vol van kromme beloftes
(dat ze eens zouden zeggen het spijt me ik was fout)
in naam van volk dat niet van tel is
en voor hun vetgemeste broodheren

de trojka van de januskop danst een cirkel:
de oude staatsman met schandalen
de jonge journalist met slecht geweten,
en het ontembare kalf, dronken van zichzelf

wij stamelen verblind door al wat luid is, zoeken verwoed
nog in archieven van hoop of we nog kunnen redden
wat weerloos is

hoe harder men roept dat het goed gaat hoe slechter;
de handen frunniken, nemen een derde portie,
herbevestigen de schaampruik van de uitvlucht
en gieten desinformatie uit vele monden

in de Stille Oceaan dobbert een armada van plastiek
een zoekertje zegt: 'boot zkt kapitein'
Het zout staat ons aan de lippen
"Meer. Nog meer."

zondag 11 december 2011

BXL

er zijn oneindige plaatsen van herhalingen:
magazijnen, hotels en hoerenbuurten
zij welven vorm en functie tot pilaren
en kamers als eenheden van misdaden

(word ik wakker in een nieuwe nacht
waar niets van mij is en ik besef dat ik droom,
in verschillende tinten van grijs en blauw)

één deur opent alle deuren met het geluid
van warme aarde, een doorgang van verlangen

nogmaals keert de nacht zich om in gelijke hallen
nogmaals valt een druppel vocht op cementen tongen